حديثى كه نقل شده بدين مضمون كه : « مؤمنان در بهشت ، پروردگارشان را خواهند ديد ! » آنان خدا را در چه صورت و هيئتى خواهند ديد ؟ ! امام عليه السّلام كه از اين سخنان معاوية بن وهب گل تبسم بر لب انداخته بود فرمود : اى معاويه ! چقدر زشت است كه مرد هفتاد هشتاد سال عمر كند و در ملك خدا بسر برد و در ميان نعمت‌هاى او غوطه بخورد ولى آن‌طور كه شايد و بايد خدا را نشناسد . اى معاويه ! محمد صلّى اللّه عليه و آله خداى تبارك و تعالى را با چشم سر نديده و اصولا رؤيت دوگونه است : رؤيت با چشم دل و رؤيت با چشم سر . پس اگر مقصود از ديدن خدا رؤيت دل باشد مطلب درستى است اما هركس رؤيت با چشم ظاهر را اراده كند سخن كفرآميزى گفته و نشانه‌هاى الهى را منكر شده است زيرا پيامبر خدا فرمود : هركس خدا را به خلقش شبيه و مانند كند كافر شده است . و پدرم برايم حديثى از پدرش نقل كرده كه حسين بن على عليه السّلام كه از امير المؤمنين سؤال نمود : اى برادر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ، آيا پروردگارت را ديده‌اى ؟ فرمود : چگونه خدايى را كه نديده‌ام ، مىپرستم ؟ ! البته چشم‌ها او را با مشاهده‌ى حسى نمىبينند ليكن دلها با ايمان حقيقى او را درك مىكنند چون اگر بگوييم مؤمن با همين چشم ظاهرى خدا را مىبيند پس او مخلوق و آفريده است زيرا مخلوقات و پديده‌ها داراى اين ويژگى هستند كه قابل رؤيت حسىاند و بديهى است كه هر مخلوقى خالقى و هر آفريده‌اى آفريدگارى لازم دارد . پس با اين بيان ، خدا خود در رديف مخلوقات و آفريده‌ها قرار مىگيرد و هركس خدا را با مخلوقات همانند بداند گرفتار شرك شده است . واى بر اينان آيا سخن خدا را نشنيده‌اند كه فرمود : « لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ » « 1 » او را با هيچ چشمى درك نمىكند و حال آنكه او بر ديده‌ها محيط است و او نامرئى و به همه چيز آگاه است . و يا سخن ديگر را كه مىفرمايد : لَنْ تَرانِي وَ لكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكانَهُ فَسَوْفَ تَرانِي فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا .

--> ( 1 ) . الانعام / 103 .